روزهای سخت

تو پر از زندگی هستی                 می ریزی خون توی رگهام

 

سلام کوچولو ی ناناز مامانی . الان دو هفته ای هست که من اومدم سر کار و شما توی خونه با پرستارت تنهایی اما خیلی نگرانتم اونقدر که روزی چندین بار زنگ می زنم خونه البته روزهای اول مامانی هم می یومد تا با پرستارت غریبی نکنی ، خدارا شکر توی این مدت با پرستارت آشنا شدی و با اون خوبی . اما چه کنم با تمام این اوصاف همه فکر و ذهنم توی خونه است . روزهای اول شروع به کارم خیلی برام زجر آور بود . شش ماه تمام شاهد ذره ذره بزرگ شدنت بودم با تو و درکنار تو ، تو رشد می کردی و من می بالیدم ، هر روز صبح تا چشات و باز می کردی منو میدی و با خندهات هر چی قند توی دنیا بود توی دلم آب می کردی اما این روزها دور از تو خیلی به من سخت می گذره

 و تواصعو بالحق و تواصعو بالصبر

 تو  قشنگترین بهونه برای تلاش من هستی گل همیشه بهارم دوستت دارم صبور باش و صبوری کن و بساز با نبودنم بساز با داشتنی هایت بساز با دایه ات بساز جان مادر

 

خدایا دخترم رو یکی یکدونه ام رو به تو می سپارم تو خودت حامی و پناه او باش و به من هم تحمل این ساعات دوری از او را عطا کن .

|+|