مادرم، قشنگ تر از حضور تو در هيچ جايي از كره خاكي نديده و نخواهم ديد. حضور تو آشيانه گرم كودكي و آرامش دوران جواني ام است، مادرم نگاه مهربان اما بي فروغت كه زيبا ترين چراغ زندگانيم است را دوست دارم. دلم مي گيرد، آن زماني كه براي برخاستن از زمين ياري مي طلبي يا آن زماني كه موهاي سپيدت بر روي پيشنايي ات خودنمايي مي كند. خطهاي زيبا و مهربان زير چشمانت غم را بر دل جوانم مهمان مي كند، غمي كه گاه نشان از جدايي دارد. تو ياري گر ديروزم بودي و دستان ناتوان، ظريف و كوچكم را در دستان گرمت مي فشردي و بي ريا و بي هيچ چشم داشتي تمام وجودت را نثارم مي كردي تا فقط، بخندم .
وجود مقدس و الهي ات را غبار پيري و ناتواني فرا گرفته اما باز نگاهت همان نگاه و دستانت همان دستان مهربان ديروز است. با چه زباني تو را وصف كنم، از کجاها سخن گويم، كه خود سراسر عشق، محبت و مهرباني هستي. مادر وجودم را از محبت سيراب كردي، مرا پروراندي، عشق و ايثار و محبت را چون ذراتي در نهادم روياندي، و در راه رشد و تعالي ام شكستي و به شكستنت افتخار كردي. قد خميده ات نشان از سال ها رنج و محنت دارد، رنج و محنت هايي كه حال براي تو پيري و فرسودگي به ارمغان آورده است.
کاشکی می شد بهت بگم چقدر صداتو دوست دارم
چقدر مثل بچگیهام لالایی هاتو دوست دارم
سادگیهاتو دوست دارم خستگیهاتو دوست دارم
چادر نماز و زیر لب خدا خدا تو دوست دارم
مامان خوبم خيليييييييييييييييييييييييييي دوستت دارم
مخصوصا حالا كه خودم يه ني ني دارم و بيشتر مي فهمم چقدر برام زحمت كشيدي ...
و اينه كه به اين دنيا و متعلقاتش بيشتر وابسته ميشم و مي دونم اصلا خوب نيست اما بخاطر پانياي عزيزم دوست دارم باشم و ببينم و زندگي كنم .
و تعادلشو خوب حفظ ميكنه .
و موز هم خيلييييييييييييييييي دوست داره . 
جالب بود پانیا اصلا گریه نکرد یعنی فقط همون موقع تزریق و بعدش زود زود ساکت شد . من و بابایی هم به داشتن چنین دختر صبوری افتخار می کردیم و سرمون رو پیش همه مامان ها و باباها بالا گرفتیم 
. مرسی مامان .
هرجا مهمونی میریم دیگه خودش شیرینی مورد علاقه اش رو از ظرف شیرینی برمی داره و اصلا تحمل اینکه حداقل برای حفظ آبروی ما چند دقیقه شیرینی توی بشقاب بمونه تا صاحب خونه تعارف کنه رو نداره یکراست از ظرف شیرینی وارد دهان مبارک ایشون میشه ...
دختر گلم تو زیباترین هدیه خداوندی و ما به خاطردسته گلی مثل تواز خداوند سپاسگزاریم(خدایا شکر)
را دوست خواهند داشت پدر و مادرت
تبریک می گم امیدوارم همیشه سالم و تندرست باشه و همیشه مثل یه خانم خانمی کنه .
آخه همش دوست داری یکی کنارت باشه). بچه اجتماعی هستی و بغل همه میری . تازه خیلی هم خوش خنده ای . اینه که همه می گن" به مامانش رفته "
که من و بابایی از خنده قش می کنیم و ساکت میشیم 
تا تو حرف بزنی . با شیرین کاریهات دل همه رو بردی راستی که خوب بلدی دلبری کنی هاااااااااا 
و بی تابی بغلشو اونقدر خوشش میاد 
که نگو و نپرس
و خودتو واسش لوس میکن اون هم آی مرده لوس بازیه ... ای ناقلا خوب جای منو تو بغل بابایی گرفتی ها 
) و تنها نوزاد میل به مایعات دارد .
و اصلا حوصله ندارم برای همین دیروز مرخصی گرفتم که پیشش باشم 
. امروز هم انقدر فکرم مشغول بوده و کسل بودم که صبح داشتم می رفتم اداره ، برای اولین بار تصادف کردم 
البته خدارو شکر ماشینه طوریش نشد اما خیلی ترسیدم 
. راننده ماشین مقابل اومد پایین و یه نگاه غضبناکی به من کرد 
و یه نگاه ترحم آمیزی به ماشینش کرد 
وقتی دید که طوری نشده نمی دونم یه چیزی گفت و رفت من که نفهمیدم چی گفت چون شیشه های ماشین بالا بود و مثل اینکه اصلا دلم نمی خواست بشنوم فقط بدون هیچ حرکتی نشسته بودم پشت فرمون ، اصلا نمی دونم چم شده بود
که حتی سرم رو به نشانه عذر خواهی تکان ندادم احساس می کنم که خیلی بی نزاکتی کردم . اخه من همیشه از خود تصادف نمی ترسم بیشتر ازعلافی اون و از همه مهمتر از اینکه دورو بریها که رد می شن و تصادف رو می بینند بگن نگاه کن باز هم یه راننده خانم . از این حرف متنفففففرم . 
و این روزها مهمون خونه مامانی 
و بعضی روزها که خاله جون مدرسه نداره خونه خاله جون 
هستی . خیلی سخته چون مجبورم صبح از خواب نازنازیت بیدارت کنم ، همین که بغلت می کنم فورا بیدار میشی البته از اینکه بیدار شدی خیلی خوشحالی و با چشمهای کنجکاوت از توی ماشین می خوای همه دنیا رو کشف کنی . قربونش بشم من 
، نی ناش نی ناش می کنی 
و از خنده قش می کنی . 
و باز افتخار می کردممم 
آخه من خیلی دوستت دارم 
اما خیلی نگرانتم اونقدر که روزی چندین بار زنگ می زنم خونه البته روزهای اول مامانی هم می یومد تا با پرستارت غریبی نکنی ، خدارا شکر توی این مدت با پرستارت آشنا شدی و با اون خوبی . اما چه کنم با تمام این اوصاف همه فکر و ذهنم توی خونه است . روزهای اول شروع به کارم خیلی برام زجر آور بود . شش ماه تمام شاهد ذره ذره بزرگ شدنت بودم با تو و درکنار تو ، تو رشد می کردی و من می بالیدم ، هر روز صبح تا چشات و باز می کردی منو میدی و با خندهات هر چی قند توی دنیا بود توی دلم آب می کردی
اما این روزها دور از تو خیلی به من سخت می گذره
، و از این همه اظهار لطف همه شما سپاسگذاریم
و رفت توی قلبم 
، از ابتدا هم خوب شیر میخورد و همینطور داشت وزن می گرفت طوری که تا ۱۵ روزگی ۴۰۰/۱ اضافه کرده بود و دکتر علت دل درد هاشو پرخوری می دونست . ۷ روزگی نافش افتاد و ۱۰ روزگی مامانی بردش حمام و باباجون و دایی جون رضا توی گوشش اذان گفتند .
